|
Gród Krzywiński (leżący w miejscu "zakrzywienia" śląskiego szlaku handlowego) posiadał kapelana książęcego już w XI w., ale nie był jeszcze ośrodkiem parafii. W XII w. kościół wybudowali tu Benedyktyni z pobliskiego Lubinia. Pierwszą wzmianką o parafii zawiera dokument z 1282 r. (pleban krzywiński Herman). Złoty okres przeżywał Krzywiń w XV i XVI w. Przy kościele farnym istniało wtedy kilka alterii i rezydowało kilku misjonarzy. Szkoła parafialna wspomniana jest już w 1464 r., murowany szpital w 1535 r., a w 1544 r. także kościół szpitalny Św. Ducha, wyniesiony później do godności prepozytury. Obecny murowany budynek kościoła postawili Benedyktyni lubińscy: w 1450 r. część od prezbiterium do ambony, nawę z wyraźnie załamaną osią i ośmioboczną wieżyczką dobudowano po 1515 r. Murowane sklepienie kościoła już w 1610 r. zagrażało "wielkim niebezpieczeństwem, gdyż pełno w nim rysów". Przed 1800 r. kościół zamknięto, a w 1824 r. w miejsce zawalonego sklepienia założono nowy strop drewniany. W 1910 r. kościół zankrowano (spięto), a w r. 1913 podparto silnym filarem od strony prezbiterium.
Kościół jest budowlą późnogotycką, posiada 5 późnorenesansowych ołtarzy, do których dołączone były fundacje poszczególnych mieszczan Krzywińskich, bractw i cechów; ambona jest rokokowa. Pod kościołem znajdowały się murowane krypty (sklepy), w których chowano zmarłych. Chowano także w innych miejscach: pod amboną, pod organami, pod ołtarzem Św. Anny. We wnętrzu płyta nagrobna zmarłego w 1571 r. podkomorzego poznańskiego Andrzeja Bończy Miaskowskiego oraz płyta marmurowa, poświęcona pamięci Anny z Pawłowskich Kajsiewiczowej (+1872), pochowanej ma cmentarzu w Krzywiniu matki o. Hieronima Kajsiewicza, założyciela zgromadzenia Księży Zmartwychwstańców.
W 1907 r. przybyły do Krzywinia Siostry Służebniczki Wielkopolskie. |
| strona główna |